Twee pratende kraaien

Bijbelse verhalen verteld voor kinderen
Thema: Als je het niet met elkaar eens bent
Lukas 24 vers 34: De Heer is waarlijk opgestaan

Bijbeltekst (NBV)

Lucas 24

34 die tegen hen zeiden: ‘De Heer is werkelijk uit de dood opgewekt en hij is aan Simon verschenen!'

Verhaal

Het liep tegen Pasen en ds. Geurs kwam met een kinderverhaal. Dat ken ik natuurlijk uit mijn hoofd, ik hoefde dat niet op te schrijven, zoals ik doe met een preek. Hij zei dat hij die week voor Pasen dit had beleefd:

Kinderen, het was zulk heerlijk weer, dus ik dacht: Waarom ga je niet eerst lekker even wandelen voordat je jouw preek voor Pasen maakt? Dat deed ik dus, en zo kwam ik op de brug over de trekvaart. Wat scheen de zon op de bomen, wat kwamen de knoppen mooi uit met hun tere groen tegen de helder blauwe lucht! Ik dacht: dat heb je niet zoveel in Friesland, het is hier meer bewolkt en met nevel, dus geniet ervan zolang het kan. Dat dacht zeker ook die jongen die naast mij met een oude rammelfiets over de brugleuning hing. Ik dacht: die fiets ken ik, en toen zag ik dat het Peter was, een jongen die ik ken.

Hij knikte, maar ik zag dat hij ergens naar keek. Ik keek dus ook, en wat zag ik. Vanaf de brug had je het oog op een stoppelveld. Daar hadden ze vorig jaar koren op verbouwd. Het was een mooie vlakke akker met overal kort afgemaaide stoppels. En op die akker liepen twee kraaien. Daar keek die jongen naar. En ik dus ook. Ze liepen naast elkaar, die kraaien, bijna schouder aan schouder - als kraaien een schouder hebben, tenminste. En, je gelooft het niet, die kraaien praatten. Heel bedachtzaam, maar wel een beetje krassend. "Krroakkk!" zei de een. En de ander antwoordde:"Krokkrokk!" Waarop de eerste staan bleef en heel nadrukkelijk: "Kraaaak!" zei. De tweede draaide zich om en zei: "Krakkrakkroak!!"
Ze stonden een poosje snavel aan snavel, toen liepen ze samen verder.
"Die kraaien zijn het niet eens!" zei Peter.

Het was zo'n grappig gezicht om die twee kraaien te zien gaan. Soms zwaaide er een met zijn vleugels, zeker om zijn gekras kracht bij te zetten, maar ze bleven lopen, naast elkaar. Van de stoppels hadden ze blijkbaar geen last. "Ik zou daar zo graag niet lopen, hoor," zei Peter, want stoppels zijn scherp, ik nam liever de fiets!
Maar de kraaien waren slim, ze liepen steeds om de stoppels heen, ze wisten hoe, ze hoefden zelfs niet te kijken. Want kijken deden ze naar elkaar, en je kon horen dat hun gekras zachter werd. "Ze zijn het eens, geloof ik", zei Peter, en nu gaan ze samen verder, kijk maar! "Dat denk ik ook", zei ik, ze gaan samen verder.
Peter keek mij aan, zo van terzijde. Hij voelde zich niet zo op zijn gemak, dat voelde ik.

Zo kwamen de twee kraaien, al pratend bij de trekvaart. Daar stonden ze op de beschoeiing en keken in het water. Daar zagen ze elkaar, en ik zag dat ze schrokken. Zo leek het, tenminste. Tegelijk riepen ze: "Kraah! Krraaaahhh!" En ze spreidden hun zwarte vleugels en vlogen weg. Eerst in een boog over het stoppelveld waar ze samen hadden gelopen, zeker om te kijken of dat echt waar was geweest. En toen samen over de huizen van het dorp naar de toren.
Op dat moment begon het klokkenspel te spelen:

De Heer is waarlijk opgestaan, nu breekt het nieuwe leven aan!

Wat klonken die klokjes helder en vrolijk!
Peter pakte zijn fiets en keek ze na. "Ze gaan naar de kerk", zei hij. Dat kan je beter niet zeggen tegen een dominee als je zelf nooit in de kerk komt. Dominee Geurs tenminste zei tegen hem: "Peter, je hebt gezien wat die kraaien doen, morgen is het Pasen, doe jij hetzelfde, ga ook naar de kerk!" "Daar ben ik het niet mee eens", zei Peter, anders kom ik er ook nooit. "Die kraaien", zei ds. Geurs, waren het ook niet eens, maar ze kwamen aan de rand van de vaart en toen hebben ze toch besloten om naar de kerktoren te gaan.
"Slaat dat op mij", vroeg Peter. "Wij staan ook aan de rand van de trekvaart, zei ik. Dus waarom niet. En als je komt, beloof ik dat ik het verhaal van die twee pratende kraaien zal vertellen. "Als u mij er maar uit laat", riep Peter, anders kom ik niet!!

Dat heeft ds. Geurs gedaan op Pasen. Hij heeft gewoon gezegd dat hij op de brug stond, Peter noemde hij niet. En de kinderen lachten erg om die twee kraaien die daar zo leuk liepen over dat stoppelveld. En ds. Geurs zei dat de wereld soms ook wel een stoppelveld lijkt, ik vond dat eigenlijk wel midden in de roos geschoten. Ik loop thuis veel op blote voeten, dus ik weet ervan met twee kleine zusjes. En dat van het klokkenspel maakte veel indruk, want dat lied: De Heer is waarlijk opgestaan, heeft het orgel gespeeld toen wij naar buiten gingen. Ik zeg tegen mijn vriendin: "Het verhaal was leuk, maar leuker vond ik het met dat joch erbij". Weet je wat, ik schrijf de originele versie op en dan zet Marc het op internet! "Wat een geleerde woorden", zegt mijn vriendin, doe niet zo intellectueel! En daar kregen wij een hele discussie over. Toen leken wij ook wel op die vogels uit het verhaal. "Want pratende kraaien", zegt mijn vriendin, kom je overal tegen. Ze heeft dit keer gelijk, jammer genoeg.

Bron: Harmen Geurs D.D., Kollum, Friesland